Chapter 323: ความรู้สึกเหงา

วันนี้อยากเจออาจารย์ที่ปรึกษา แต่ก็ไม่ได้เจออาจารย์ที่ปรึกษา (เพราะไม่ได้นัดไว้ด้วยแหละ) ก็เลยเอาของฝากไว้ในห้องธุรการแทน แล้วก็ออกไปนั่งเล่นแถวห้องสมุด หาข้อมูลต่อ ใกล้ค่ำ ยุงเยอะ พี่น้องก็ไม่มีใครว่างไปกินข้าวด้วย (ร้องไห้) เลยกลับหอมากินข้าวที่ห้องคนเดียวก็ได้วะ ระหว่างเดินกลับ ทวิตเตอร์เมะโตเกียวกูลลงประกาศเพลง ED สำหรับเมะ tokyo ghoul : re แล้ว!!… Read more Chapter 323: ความรู้สึกเหงา

Chapter 321: ปลดปล่อย

เมื่อวันก่อนไปปลดปล่อยความอัดอั้นทั้งหลายที่ผ่านมาในรอบหนึ่งปีสี่เดือน! ด้วยการไปร้องคาราโอเกะญี่ปุ่น! ซึ่งไม่ได้ร้องมานานตั้งหนึ่งปี!!! ก็ไปร้องคนเดียว สวยๆ เป็นเวลา 2 ชั่วโมง อยากบอกว่า สะ-ใจ-มาก ! สะใจที่ในที่สุดก็ได้ไปร้องเกะซะที แต่พอร้องเสร็จก็รู้สึกว่ายังไม่อิ่มหรอก เดี๋ยวมีไปซ้ำอีกแน่ๆ ไว้ใจได้เลย 😏 หนึ่งปีสี่เดือนที่ผ่านมา เหมือนจำไม่ได้เลยนะว่าร้องเพลงมันทำยังไง มีแต่ความหม่นหมองคับข้องใจอยู่ทุกวัน เป็นช่วงเวลาที่แย่มาก… Read more Chapter 321: ปลดปล่อย

Chapter 320: กลับบ้านปีใหม่ 2561

ปีใหม่ 2561 นี้ ได้กลับบ้านด้วยล่ะ เกิดอยากกลับ ก็เลยซื้อตั๋วรถแล้วกลับกระทันหันซะเลย ที่จริงก็มีประเด็นอยู่ เพราะอยากกลับมาทำบุญวันเกิดที่บ้าน นี่แหละคือเหตุผล แล้วก็ได้ทำบุญทุกอย่างตามที่ได้ตั้งใจไว้ กลับมาถึงวันเดียวทำทุกอย่างเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว ตอนเย็นวันเดียวกันก็ได้ช่วยงานพี่จนเสร็จไปเมื่อวาน แล้ววันนี้ก็เลยนอนยาว ตื่นบ่าย ไปหาของอร่อยกิน  แล้วก็กลับมานั่งว่างอยู่เนี่ยแหละ 555 — วันเกิดปีนี้ก็ดีนะ พี่ๆที่คิดถึงจากที่ทำงานที่แรกมาอวยพรให้ด้วย… Read more Chapter 320: กลับบ้านปีใหม่ 2561

Happy New Year 2018

สวัสดีปีใหม่ 2561 ปีใหม่ปีนี้ ยังไม่ได้กลับบ้าน ปีใหม่ปีนี้ เหมือนได้ออกไป countdown เพราะเมื่อคืนออกไปทำธุระที่ต้องทำให้สำเร็จในปีเก่าให้ได้เท่านั้น! ซึ่งก็ทำได้สำเร็จตามต้องการ แล้วก็แวะไปดูโชว์สุดท้ายในปี 2017 ของ polycat ซึ่งไปทันครึ่งเพลงสุดท้ายพอดี ฮ่าา แต่แค่ได้เห็นหน้าคุณนะเราก็มีความสุขแล้วล่ะ เมื่อคืนนี้น่ะ😌 แล้วก็กลับถึงห้องเที่ยงคืนพอดี เลยได้สวัสดีปีใหม่กับหลาย ๆ… Read more Happy New Year 2018

\\\ Memories of 2017 ///

❈ บทสรุปของปี 2017 ❈ ปี 2017 ที่ผ่านมา ก็เป็นอีกปีที่มีเรื่องราวมากมาย ส่วนใหญ่ เป็นเรื่องที่แย่ แย่มาก ถึงแย่ที่สุด มีแต่เรื่องที่ทำให้เราคิดในแง่ลบ มีแต่เรื่องที่ทำให้เรารู้สึกทนไม่ได้ มันแย่จนทนไม่ได้ มีแต่เรื่องที่ทำให้ไม่สบายใจ อยากจะหนีไปให้ไกลแบบที่ไม่ต้องกลับมาอีก แต่ถึงอย่างนั้น.. ในความแย่ ความห่วยแตก… Read more \\\ Memories of 2017 ///

Chapter 317: เขียนความคิด… (ตอนที่ 5)

ใกล้จะสิ้นปีแล้ว เป็นสิ้นปีที่รู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ไม่ใช่ว่าแย่เหมือนปีที่แล้ว แต่มันก็ไม่ได้ดีเท่าไหร่น่ะนะ คงเป็นเพราะความรู้สึกส่วนลึกของเรา ที่มันยังหาจุดลงไม่ได้ มันเลยยังตีกันยุ่งเหยิงอยู่ข้างใน บางเรื่องที่เราไม่ควรเก็บมาคิดเป็นเรื่องเป็นราว แต่เราก็คิดมันซะเป็นเรื่องเป็นราว เพียงเพราะมันติดมาจากความรู้สึกแรงกล้าในครานั้น บางเรื่องที่เราควรจริงจังกับมัน ใส่ใจกับมัน ทุ่มเทกับมัน เรากลับปล่อยมันไว้นิ่ง ๆ หยิบมาปัด ๆ ถู ๆ ในบางโอกาส… Read more Chapter 317: เขียนความคิด… (ตอนที่ 5)

Chapter 313: Photograph

เมื่อเดือนพฤศจิกายนที่ผ่านมา เป็นครั้งแรกในรอบ 1 ปี ที่เราเอากล้องออกไปถ่ายรูปติด ๆ กัน 3 สัปดาห์ เราไม่ได้เอากล้องออกไปถ่ายรูปอย่างบ้าคลั่งแบบนี้นานมากแล้ว ตั้งแต่เลิกตามดารา ก็ไม่ค่อยได้พกกล้องออกไปงาน event ไหน ๆ เท่าไหร่ เพราะส่วนใหญ่พกไปเราก็ไม่ค่อยถ่าย คือประมาณว่าพอไปเจอตัวงานจริง ๆ แล้วมักจะหมดอารมณ์ถ่ายรูป… Read more Chapter 313: Photograph

Chapter 310: แมวกับผู้ปฏิบัติตน

เมื่อวานไปร้านหนังสือ จะไปซื้อนิตยสารที่ลงสัมภาษณ์วงจีบ พอได้นิตยสารที่ต้องการแล้ว ก็ว่าจะไปส่องราคาหนังสือของ openworld ที่อยากได้ แต่ยังเดินไปไม่ถึงไหน ตาก็เหลือบไปเห็นหนังสือเล่มหนึ่ง เป็นหนังสือที่เคยคิดว่าอยากได้ เคยคิดว่าจะซื้อ แต่ลืมไปแล้ว ลืมสนิทไปเลย เมื่อวานพอมองเห็น ก็นึกออกเลยว่า… “เฮ้ยยย เล่มที่อยากได้นี่หว่า“ แล้วก็ไม่ต้องคิดนาน เรียกว่าเหมือนมีอะไรมาดลใจก็ว่าได้ ก็เดินไปหยิบหนังสือเล่มนั้น แล้วไปจ่ายเงินที่แคชเชียร์พร้อมนิตยสาร… Read more Chapter 310: แมวกับผู้ปฏิบัติตน

Chapter 309: พฤศจิกา 60

สวัสดีเดือนพฤศจิกายน 2560 ผ่านมา 8 วันแล้ว อัพของเดือนนี้ไป 4 เอนทรี่แล้ว แต่เพิ่งจะมาสวัสดี เอาน่า… วันนี้แหละ จะมาเล่าให้ฟังว่าเพราะอะไร ช่วงต้นเดือน พ.ย. มันเป็นรอยต่อของเดือน ต.ค. ที่เราเพิ่งกลับจากญี่ปุ่น ญี่ปุ่นครั้งที่ 3 นี้… Read more Chapter 309: พฤศจิกา 60

Chapter 306: วันนี้คิดว่า… (ตอนที่ 7)

เหมือน リセットเลยเนอะ เหมือนได้ Reset ตัวเองเลย ไปญี่ปุ่นเมื่อปลายเดือนที่ผ่านมาน่ะ ❤ การได้ไปเจอ WEAVER อีกครั้ง เหมือนได้รีเซ็ตตัวเอง ความรู้สึกดั้งเดิม ความรู้สึกที่ว่าเค้าทำให้เราดีขึ้น กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง รู้สึกเหมือนได้กลับมาเป็นตัวเองคนเดิม จำความรู้สึกดั้งเดิมของตัวเองได้ คนที่ไม่เปลี่ยนไปเลย อาจจะเป็นศิลปินของเราก็ได้ ตัวเราที่ถูกสภาพแวดล้อมในปัจจุบันบั่นทอนทั้งร่างกายและจิตใจ จนใกล้จะลืมตัวตนที่ตัวเองเคยชอบไป… Read more Chapter 306: วันนี้คิดว่า… (ตอนที่ 7)