Chapter 300: เขียนความคิด… (ตอนที่ 4)

เรากลัว.. คนที่ไม่รู้จักความเงียบ เรากลัว.. คนที่ไม่รู้ว่าความเงียบคืออะไร เรากลัว.. คนที่ไม่ให้เกียรติแก่ความเงียบงัน เพราะเรามักจะรู้สึกไม่สบายทั้งกายและใจเมื่ออยู่ในวงล้อมของคนเหล่านี้ เราชอบความเงียบ เราชอบอยู่เงียบ ๆ เราไม่ชอบสุงสิงกับใครจนเกินไป เราไม่ชอบยุ่งเรื่องของใคร เราไม่อยากรู้เรื่องของใครมากเกินความจำเป็น แต่ในปัจจุบัน .. ในทุก ๆ วันของเรา เรากลับพบเจอแต่คนที่ไม่รู้จักวางตัวเมื่อเจอความเงียบ เรากลับเจอแต่คนที่ตีความความเงียบผิด… Read more Chapter 300: เขียนความคิด… (ตอนที่ 4)

Chapter 296: ผลสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่น 1/2017

เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม ที่ผ่านมา นอกจากจะเป็นวันวางซิงเกิ้ลล่าสุดของชิงุเระแล้ว ก็ยังเป็นวันประกาศผลสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่นรอบ 1/2017 ด้วย!! เป็นการประกาศออนไลน์ ที่สามารถเช็คได้ตั้งแต่ 8 โมงเช้าเป็นต้นไป วันนั้นเราก็อ้อยอิ่ง ๆ ตื่นมาก็ยังอ้อยอิ่งไม่ไปไหน พอนาฬิกาบอกเวลา 8 โมง ก็เริ่มปฏิบัติการเข้าเว็บเช็คผลสอบ ระหว่างที่รอเว็บโหลด… Read more Chapter 296: ผลสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่น 1/2017

Chapter 295: พบหมอฟัน

เป็นการไปทำทันตกรรมอีกครั้งในรอบ 10 กว่าปี จำได้ว่าทำฟันครั้งสุดท้ายก็คือตอนผ่าฟันคุดช่วง ม.ปลาย มั้ง? คิดว่านะ แต่ที่แน่ๆคือทำที่บ้านต่างจังหวัดอ่ะ แล้วจากนั้นก็ไม่ได้ไปหาหมอฟันอีกเลย จนกระทั่งวันนี้ สาเหตุที่ทำให้ได้ไปหาหมอฟันในครั้งนี้ก็คือว่า ปวดฟันนั่นเอง มันปวดซี่ข้างในสุดก็เลยลองเอาไฟส่องดูปรากฏว่าเห็นคราบดำเลยสงสัยว่ามันผุป่าววะ? ก็เลยลองไปหาหมอ ไปหาหมอฟันครั้งแรกในรอบ 10 ปี ที่คลินิกแถวที่พัก หมอคนแรกที่ตรวจเราบอกว่าเราฟันผุ แล้วคือผุลึกมาก… Read more Chapter 295: พบหมอฟัน

Chapter 294: the peak of July 2017

เพราะเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยน่าเขียนลงเฟส เลยเอามาเขียนลงบล๊อก เดือนกรกฎาคม 2017 ผ่านไปแล้ว ในเดือนที่ผ่านมา  เดือนที่ไม่คิดว่าจะมีอะไรพีค แต่สุดท้ายก็มีเรื่องพีคถึงขนาดที่เป็นไฮไลท์ของเดือนจนได้😂 ไฮไลท์ของเดือนนี้ เป็นเรื่องเกี่ยวกับความสัมพันธ์ ความรัก คนที่ชอบ อ่ะนะ เป็นเรื่องราวที่ดี ที่ทำให้เราได้เรียนรู้ตัวเองเพิ่มมากขึ้น ได้รู้จักตัวเองมากขึ้นว่างั้นเถอะ ไม่ได้สานสัมพันธ์อะไรกันมากมาย แค่ได้ทำความรู้จัก แค่ได้พูดคุยกันอย่างเป็นมิตร เราก็ดีใจมากแล้ว… Read more Chapter 294: the peak of July 2017

Chapter 293: วันนี้คิดว่า… (ตอนที่ 6)

วันนี้คิดว่า… “คนที่ใช่ จะมาให้เจอในจังหวะที่ใช่ สินะ?” คือประมาณว่า ไม่ต้องไปขวนขวายหามันมากนัก แค่คิดถึงมันแบบพอดีๆในแบบของตัวเองไปเรื่อยๆ แล้วพอเวลาที่เหมาะสมมาถึง คนเหล่านั้นก็จะเข้ามาให้เราได้เจอเองแบบไม่ทันตั้งตัว วันนี้คุยกับเพื่อน แล้วก็คิดทบทวนเรื่องตัวเอง แล้วก็ได้ข้อสรุปว่า ตอนนี้มันคงเป็นช่วงเวลาที่ใช่ของเรา เราถึงได้เจอคนที่ใช่ เข้ามาให้ได้ลองคุย ถึงแม้สุดท้ายจะไม่ได้อะไร แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้เราดีใจที่ได้เจอคนในแบบที่ชอบ ดีใจที่ได้คุยกัน แล้วมันก็ทำให้เรารู้ชัดขึ้นว่า จริงๆแล้วเราชอบคนแบบไหน… Read more Chapter 293: วันนี้คิดว่า… (ตอนที่ 6)

Chapter 291: R.I.P. Chester Bennington

เช้าวันนี้ (21 ก.ค.) แม่งเหมือนฝันร้ายแบบ 4 มิติ ตื่นขึ้นมาเปิด LINE เห็นข้อความของกลุ่มเพื่อนสนิท กับข้อความที่ขึ้นหัวเรื่องว่า “กี้ เชสเตอร์ตายแล้วนะ” เพื่อนคนนี้เป็นแฟน LP เหมือนกัน ดังนั้นสิ่งที่นางบอกไม่มีทางล้อเล่นแน่นอน ณ จุดนั้น เราสตั๊นท์ไปเลย พออ่านข้อความต่อ… Read more Chapter 291: R.I.P. Chester Bennington

Chapter 289: ตอนนี้เรารักคุณ

วันนี้การทำงานก็มีเรื่องยุ่งยาก วันนี้ก็มีเรื่องน่าปวดหัวเหมือนทุก ๆ วันที่มาทำงาน ในขณะที่เรากำลังรู้สึกเหนื่อยจนใกล้จะท้ออยู่รอมร่อนั้น คุณก็ active ขึ้นมา มา express อะไรหลายอย่างหลังจากหายไปหลายวัน แค่ได้เห็นโพสแรกของคุณ เราก็ชื่นใจแล้ว ยิ่งโพสที่สองที่สาม ก็ยิ่งรู้สึกพึงพอใจ แต่จุดพีคคือโพสสุดท้าย ที่คุณขอบคุณเรื่องราวในวันนั้น มันเป็นข้อความที่ทำให้เราชื่นใจมาก และทำให้เราที่กำลังแย่อยู่ รู้สึกสดใสขึ้นมาในทันใดเลยล่ะ… Read more Chapter 289: ตอนนี้เรารักคุณ

Chapter 288: เมื่อมันคือความคิดถึง

มานั่งนึกดู… สองวันแห่งความสุขที่ผ่านมาของเรานั้น ได้มาจากโชคชะตาล้วน ๆ เลยเนอะ ยังไงดีล่ะ… ก็แบบว่า เดือนนี้เราไม่ได้คิดถึง polycat เลย เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณนะเกิดวันไหน ถ้าแอดมินแฟนคลับเค้าไม่มาบอก เราก็ไม่มีทางรู้เรื่องกิจกรรมในวันนั้นได้เลยจริงๆ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเหมือนเป็นพรหมลิขิตเลย เหมือนคนบนฟ้าส่งข้อความมาให้เลือกว่ามีกิจกรรมนี้เนี่ย จะไปมั้ย? ในตอนนั้นเราเลือกที่จะไม่ไปก็ได้ เราเลือกที่จะขี้เกียจแล้วตอบปฏิเสธไปก็ได้ แต่ด้วยเหตุผลที่เขียนไปในเอนทรี่ที่แล้ว เราจึงได้ตัดสินใจไป… Read more Chapter 288: เมื่อมันคือความคิดถึง

Chapter 286: วันนี้คิดว่า… (ตอนที่ 5)

วันนี้คิดว่า “N3 ทำให้ความเข้าใจในเนื้อเพลงญี่ปุ่นของเราลดลงรึเปล่านะ?” ฮ่ะๆๆๆ .. มันไม่น่าเป็นไปได้ใช่มั้ยล่ะ?? ถ้ามีความรู้ระดับ N3 อย่างน้อย ๆ ต้องฟังออกบ้างล่ะ อย่างน้อย ๆ ต้องมีคลังศัพท์ในหัวเยอะจนสามารถเข้าใจเรื่องราวในชีวิตประจำวันทั่วไป อย่างเช่นการใช้ชีวิต หรือ ความรัก ได้บ้างแหละ แต่เรากลับรู้สึกว่า ตั้งแต่ติว… Read more Chapter 286: วันนี้คิดว่า… (ตอนที่ 5)