Chapter 293: วันนี้คิดว่า… (ตอนที่ 6)

วันนี้คิดว่า…

“คนที่ใช่ จะมาให้เจอในจังหวะที่ใช่ สินะ?”

คือประมาณว่า ไม่ต้องไปขวนขวายหามันมากนัก แค่คิดถึงมันแบบพอดีๆในแบบของตัวเองไปเรื่อยๆ แล้วพอเวลาที่เหมาะสมมาถึง คนเหล่านั้นก็จะเข้ามาให้เราได้เจอเองแบบไม่ทันตั้งตัว

วันนี้คุยกับเพื่อน แล้วก็คิดทบทวนเรื่องตัวเอง แล้วก็ได้ข้อสรุปว่า ตอนนี้มันคงเป็นช่วงเวลาที่ใช่ของเรา เราถึงได้เจอคนที่ใช่ เข้ามาให้ได้ลองคุย

ถึงแม้สุดท้ายจะไม่ได้อะไร แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้เราดีใจที่ได้เจอคนในแบบที่ชอบ ดีใจที่ได้คุยกัน แล้วมันก็ทำให้เรารู้ชัดขึ้นว่า จริงๆแล้วเราชอบคนแบบไหน 🙂

แค่ได้เจอคนในแบบที่เราชอบ เราก็ดีใจแล้ว แต่นี่ยังได้คุยกันด้วย! บางคนมีสายสัมพันธ์อย่างอื่นที่เชื่อมกันไว้มาก่อนอยู่แล้วด้วย! สิ่งเหล่านี้ยิ่งทำให้เราประทับใจมากขึ้นไปอีก เพราะมันให้ความรู้สึกเหมือนพรหมลิชิตน่ะ 55555

ถึงแม้เค้าจะไม่ได้มองเราในแบบที่เราคาดหวัง แต่ก็ช่างมันเถอะ จุดนี้ขอแค่ได้เป็นเพื่อนกันก็ดีใจแระ ไม่กล้าขออะไรมากกว่านี้ กลัวผิดหวัง กลัวเจ็บปวด กลัวรับไม่ไหว ฮ่ะๆ

เราคงกลัวการรักใครสักคนจริง ๆ นั่นแหละ เพราะงั้นก็ไปมาหาสู่กันแบบคนรู้จักก็พอ ไม่ต้องมากกว่านี้ก็ไม่เป็นไร

แต่ดีใจมากนะ ที่ในที่สุดโชคชะตาก็หมุนคนในแบบที่เราชอบมาให้เราได้พบเจอ เพราะเรานึกว่าเราคงไม่มีโอกาสได้ทำความรู้จักกับคนในแบบที่เราชอบซะแล้วววว

ดีใจที่ได้เจอกัน และขอบคุณที่พูดคุยกับเราอย่างให้เกียรติและเป็นกันเอง 🙂

เวลาที่ใช่ของเรา

คนในแบบที่เราชอบ

จะมีใครคนไหนที่คิดตรงกันบ้างมั้ยนะ? 5555

ไม่รู้เลยเนอะ 🙂

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s